Het deelnemersveld was niet groot maar dat kon de pret niet drukken. De lente komt er toch aan. De routes in de hal waren overal te vinden; in de voorklim-hoofdwand, boven op de galerij en op de “preekstoel”. Coaches Ingrid en Frits beleefden een totale “workout” door alsmaar “trap op en trap af” te hollen om elk van onze atleten te verzorgen met geestelijke bijstand.
Dat Michiel het in zijn dubbelrol best moeilijk had is hem natuurlijk vergeven. Na een fijne eerste top waren de opvolgende routes toch heel pittig op zowel de liggende als de iets overhangende wanden. Ja, de klimmers in de MID-categorie krijgen niets cadeau.
Kees deed ook zijn stinkende best maar moest in de overhangende routes toch zijn meerdere erkennen.
Martin liet zich in deze categorie niet onbetuigd en topte twee routes om zijn Waterloo te vinden in de wat meer dynamische passen in de overhangende gedeeltes.
Janneke knallende daar fiks doorheen maar kreeg het aan de stok met de zwarte route rechts in de hoofdwand. Subliem gebouwd met randjes en mini-slopertjes, maar vooral ini-mini-treedjes op subtiele plekken geplaatst. Op driekwart was het met haar krachten gedaan.
En jawel, daar is onze Jasmijn weer. Ook zij topte twee routes en liet in de zwarte route zien hoe techniek, tactiek en een vleugje kracht kunnen samenwerken. Volledig in balans klom zij omhoog, kon op die mini-greepjes zelfs tot twee keer toe een handwissel maken om in de hele route greepjes en treedjes slechts aan te raken als een vlinder in de lente, kleurrijk zoals een Kleine Vos is. Tja, dan is die mislukte dynamische krachtpas vlak voor het einde alleen maar een elegant stipje op haar vleugels. Want zij was de enige die zo hoog in de route kon komen.
In de MAX-groep trad Kiaro aan. Ook voor hem een eerste top om vervolgens, in afwijking, twee routes te moeten voorklimmen in de hoofdwand. Voorklimmen is voor Kiaro geen sinecure en dan is het prachtig om te zien hoe hij die twee routes is aangegaan. De eerste route was goed te overzien. En net als Jasmijn vond hij een evenwicht tussen techniek, tactiek en kracht. Het ging vloeiend, als een Atalanta op een bloem. En ook de tweede voorklim kon hij vloeiend klimmen. En de MAX-groep zou de MAX-groep niet zijn als al de routes in die groep niet het uiterste zou vergen van de klimmers.
Met als resultaat dat Jasmijn en Kiaro beiden in hun groep op het podium stonden met respectievelijk een bronzen en een zilveren medaille om hun hals. En verder dat bij de team-resultaten Climb UP de koppositie heeft ingenomen met 2000 punten. Hoera! Ter afsluiting limonade en zakken vol chippies. Tevredenheid alom om een fijne besteding van de vrije tijd. Op naar huis. Jasmijn en Kiaro met een glimlach op hun gezicht de deur uit.

Mooi, die twee vlinders.