Dennis, ingedeeld in de categorie “Mid” en Nikki en Michiel in de catagorie “Start” klommen elk 4 voorgeschreven routes variërend van niveau 5a tot en met 6c. De routes in de recht opgaande wanden waren kaasje voor onze atleten. Soepel omhoog en een vette TOP. Het echte werk kwam in de overhangende wanden.
Nikki en Michiel gingen de uitdaging aan in het zijgedeelte van de grote voorklimwand waar een monster van een 5b+ was te overmeesteren. Natuurlijk toprope, zoals de hele wedstrijd trouwens. In die route was een minitraverse geschroefd met onderhandse grepen. Een echte technische crack en power-killer. Michiel kwam er na een paar creatieve pogingen doorheen maar vond zijn Waterloo een paar grepen verderop doordat zijn krachten het begaven. Nikki moest daarvoor nog een technische pas overwinnen wat haar op dat moment na vele pogingen niet lukte. Maar daarom niet getreurd, het was een perfecte wedstrijdroute.
Dennis zat helemaal in de wedstrijd en was scherp gefocust. Hij kreeg een pittige 6c voor zijn kiezen in de centrale pijler in de hal in het overhangende gedeelte. Gebouwd met kleine randjes en richeltjes, horizontaal en verticaal. Ferm klimmend kwam hij tot aan het kleine dakje in het middengedeelte. Na een korte rust en een moment om de tactiek te bepalen klom hij er met technisch gaaf werk er doorheen. Maar het koste veel energie en eenmaal boven de overhang verlieten zijn krachten hem. En toch, hij kwam met een big smile naar beneden, trots op een prachtige prestatie.
Wat zeker vermeld moet worden is de pijlerroute voor Michiel en Nikki. Startend aan de liggende zijde ging de route over naar de hellende zijkant om naar een aantal passen weer terug te keren op het bovenliggende gedeelte van de liggende wand. Nikki werd in de hellende zijkant gesteld voor een uitdagende opgave: een indraaibeweging in balans met een hand-overkruis-pas om de beweging af te maken. Na een paar verwoede pogingen wilde het niet lukken. En toen gebeurde het onvoorstelbare. Nikki draaide in, helemaal in balans, om even te poffen. Vanuit die houding was de overkruis prima te maken maar het inzicht ontbrak even.....Snik.... Einde oefening maar wel met veel voldoening. Top gedaan dus.
Michiel zag en overwon de hellende zijkant om terug te keren in het bovenste liggende gedeelte. Een forse zeer hoge opstap was echter te veel voor hem, zo moegestreden om
daar te komen.
Zo’n wedstrijd is er ook een van ontmoeten en socialiseren. Bekenden van Nikki vroegen of ze alleen was, want ja, haar UP-kleding lag in de was. Waarop ze antwoorde: “Nee hoor, ik heb mijn staf bij mij”. Coaches Ingrid en Frits keken elkaar verrast en geamuseerd aan. Want het klopte wel. Het ondersteunende element uit die term past helemaal in het
gedachtengoed van Climb UP, waar sportiviteit en welzijn van alle “at-leden” hoog in het vaandel staan. De grappen en grollen over de term “staf” bleven de hele avond rondgaan.
Tijd voor een drankje en een knabbeltje met een mix aan gesprekjes met alles en iedereen. En een vet compliment aan de organisatie van Neoliet voor de prachtige routes en soepele gang van zaken. Mobieltjes erbij voor de resultaten en de stand in de competitie. Dennis is onze ge-4-de man, Michiel de verrassing en Nikki, hoe kenmerkend voor haar, de stille genietende promotor en grondlegger van deze klimfeesten voor de Volwassenen van Climb UP. Dankjewel Nikki!
Tijd om te gaan slapen. Morgen schijnt de zon haar licht weer over Neoliet weer de regio- jeugd, inclusief een schare UP-pertjes, hun wedstrijd mogen spelen.
15 maart 2024,
Oer-elf.
